Scenario training deel-7: de debrief!

Scenario en simulatie training staat of valt bij debriefen. Mijn laatste scenario debrief twee week gelden was een wirwar van vragen en rollen. Deelnemers wisten niet of ze gevraagd werden te analyseren of juist hun gevoel te verwoorden. Niemand wist wie ‘aan de beurt’ was (ik, zij, acteurs) dus wachten ze af of praten we allemaal soort van door elkaar heen. Veel een-tweetjes omdat mijn verhaal niet op hen betrekking had en ze wel veel te verwerken hadden.

Scenario en simulatie training staat of valt bij debriefen. Anders heb je alleen een leuke of minder leuke ervaring. Maar hoe doe je dat dan? Geef je tips en tops? Of stimuleer je zelfreflectie door vragen te stellen? En waar gaan die vragen dan over of zijn ze ‘all over the place’? Trap je af door te vragen naar het gevoel of blijf je jaar bewust weg? Ga je met de hele groep debriefen met als risico dat het nooit de diepte in gaat voor die ene persoon? Is de debrief afhankelijk van jouw als trainer of leer je ze zelf effectief te debriefen? Kortom, wat is jouw methode van debriefen als trainer en waarom? Is er ‘A Method to the Madness’? Ik deel drie lessen die voor mij belangrijk zijn.

1. Maak het doel expliciet en volstrekt helder

Maak vooraf volstrekt helder wat het doel is: reflecteren op de ervaring en hier lessen uit trekken die verder gaan dan dit ene specifieke scenario. De vraag houdt niet op met ‘wat heb je hier van geleerd’? De vraag is namelijk ‘wat ga je hier wel of niet mee doen morgen op het werk’? Het doel van trainen is de toepassing morgen in het werk, oftewel transfer van training.

2. Streef naar generaliseerbare kennis en ervaring

Het is niet voldoende dat deelnemers leren om een specifiek scenario aan te kunnen. Dat zou erg dure trainingstijd zijn. Het doel is om uit het specifieke algemene lessen te trekken, ook wel abstraheren genoemd. Daag deelnemers uit inzichten uit het scenario te genereren die op meerdere situaties van toepassing zijn. Niet zelf vertellen, maar hen laten denken. Hard laten denken.

3. Gebruik een methode en maak deze expliciet

Veel debriefen zijn een wirwar van vragen en rollen. Deelnemers weten niet meer of ze gevraagd worden te analyseren of hun gevoel te verwoorden. Ze weten niet wie ‘aan de beurt’ is dus wachten ze af of praten door elkaar heen. Trainers onderbreken elkaar of slaan verschillende wegen in. Wat is ‘going on’? Maak in ieder geval een proces helder zodat iedereen weet wat het onderwerp is en wie aan zet is.

Ik maak sinds kort en als er tijd genoeg is graag gebruik van de Eussim DAA methode waarin we eerst beschrijven wat er gebeurt is (descriptie) zodat er een gedeeld beeld ontstaat (en gaten opgevuld worden). Daarop volgt pas de analyse waarin gezocht kan worden naar gebruikte mentale modellen: wat dacht de deelnemer en was dat een juist frame? En in de applicatie fase maken we een commitment tot toepassen van geleerde lessen.

Korthagen kernreflectie is ook een prima systeem net zoals de adventure wave debrief: what (wat is er feitelijk gebeurt) -so what ( wat was belangrijk voor jou) and what now ( wat ga je hiermee doen)?

Verder lezen

Erik Hein en Onno Pouw: de briefen in de sport

The art and science of debriefing in simulation: Ideal and practice July 2009. Medical Teacher 31(7):e287-94. Peter Dieckmann

Het boek Debrief to win

Amazon.com: Debrief to Win: How America's Top Guns Practice Accountable  Leadership...and How You Can, Too! (Vmax Group's Debrief-Focused Approach)  (9781732929807): Teschner, Robert C: Books